SOLINKS

Gesprek met Hans Spekman.

Afgelopen woensdag hadden Joost en ik een gesprek met Hans Spekman over samenwerking op links (SOLINKS). Gelet op de reacties van andere partijvoorzitters was ik verrast dat hij ons verzoek voor een gesprek heeft gehonoreerd. Ik ging het gesprek enigszins bezorgd in maar ben nu blij dat het heeft plaatsgevonden; het geeft mij de “boost” om er mee door te gaan. Wel gaan we het op een iets andere manier aanpakken (daarover leest u elders meer).

Het gesprek was positief, ook Hans Spekman ziet de noodzaak van samenwerken in. Vanuit zijn rol als partijvoorzitter probeert hij dat ook gestalte te geven. Ons initiatief draagt hij een warm hart toe omdat dit er voor kan zorgen dat de beweging naar samenwerking ook van onderaf (kiezers en/of partijleden) gestimuleerd wordt. Daarom wilde hij ook met ons in gesprek.

Ook was hij het met ons eens dat politiek vooral gaat om het bereiken van doelen en niet om macht.

Verder hebben wij het met hem gehad over de manier van samenwerken, en de gevolgen daar van.

In een coalitieland als Nederland zal samenwerking altijd noodzakelijk zijn. Een coalitie bestaat uit niet gelijkgestemde partijen. Dat maakt de Nederlandse politiek lastig en tegelijkertijd ook boeiend. Geven en nemen in een coalitie zorgt voor meer stabiliteit.

Omdat vooraf gemaakte afspraken de onderhandelingsruimte kunnen beperken kan dit een probleem opleveren bij de coalitiebesprekingen.

Volgens SOLinks hoeft dat geen onoverkomelijk probleem te zijn.
Voor zover de afspraken met alle coalitiepartijen zijn gemaakt is het eenvoudig, die afspraken neem je op in het akkoord. Voor afspraken die slechts met een deel van de coalitiepartijen of zelfs (ook) met oppositiepartijen zijn gemaakt bepaal je wat er wel en niet onderdeel van de coalitiebesprekingen is. De punten waar je het over eens kunt worden neem je alsnog op. De andere punten zijn vrije punten, waarvoor iedere partij op zoek kan gaan naar een meerderheid.

Het huidige kabinet werkt deels ook op deze manier, omdat er bij de coalitiebesprekingen niet veel overeenkomsten waren is echter gekozen voor het uitruilen van punten. Meerderheden worden vaak gezocht met oppositiepartijen (mede noodzakelijk gemaakt door de zetelverdeling in de Eerste Kamer). In Amsterdam is een overeenkomst gesloten tussen een aantal coalitiepartijen en een aantal oppositiepartijen over het minimumjeugdloon (zie ook deze blog).

Mijn conclusies van ons gesprek:

  • Samenwerking vooraf en coalitievorming is lastig maar niet onmogelijk;
  • Als je doelen wilt bereiken dan werkt samenwerken vooraf beter dan het pas tijdens de coalitiegesprekken te moeten doen;
  • Samenwerken kan ook tussen coalitie- en oppositiepartijen;
  • Vooraf op onderdelen samenwerken betekent niet dat een dergelijk punt een breekpunt hoeft te zijn bij de coalitiebesprekingen, het is dan wel een punt dat als vrij onderdeel wordt aangemerkt en dus buiten de coalitieafspraken blijft;
  • Om samenwerking te bevorderen is vanaf de basis druk nodig; een duidelijk niet politieke beweging kan hier aan bijdragen;
  • SOLINKS geeft nog niet op. Ook al zijn wij misschien nog niet zo ver gekomen, opgeven is nu geen optie!